پاینده باد ایران
نام ایران برای ایرانی ها آشنا و خوشایند است؛اما ار لحاظ تاریخی نام "ایران" برای خارجی ها نا اشناست
انها بیشتر ما رو به نام پرشیا به خاطر دارند ,البته از 600 سال پیش از میلـاد تا 1935 در عرصه بینالمللی با نام پرشیا شناخته میشد که در سال 1935 با درخواست رسمی رضاشاه پهلوی همان نام بومی کشور (ایران) در عرصه بین الملل هم مورد کاربرد قرار گرفت.
نام "پرشیاً همچنان در زبانهای اروپایی به دلیل سابقه تاریخی - فرهنگی اش مصطلح است اما در اخبار سیاسی بیشتر از نام ایران استفاده میشود.در واقع واژه «ایران» به جای واژه پرس ( به لهجه فرانسود ) , پرشیا ( یه لهجه انگلیسی ) که همه از «پرسیس» یونانی گرفته شده اند ,امده است.
ایران یک کلام یعنی سرزمین آریایی ها, واژه ایران باستان aryanam, به فارس باستان ariya و به فارسی میانه eran تلفظ می شود.
واژه ERAN ترکیبی از ER و پسوند AN است و به معنای منسوب به قوم ER است.
بنابر این اران و با تلفظی که ما امروز میگوییم ,ایران , یعنی محلی منسوب به نژاد «ایر» یا محل آرییان. از طرفی به گفته بعضی از محققان «ایر» در لغت به معنی فروتن و آزاده است و جمع ان , ایران به معنی فروتنان و آزادگان است.
در جای هم گفته می شه که کلمه ی "ایر" هم ریشه با کلمه ی "آریا" هست. "آریا" یا "آریان" کلمه ی بسیار قدیم زبان سانسکریت هست به معنای "شرف". پس با این حساب "ایران" میشه سرزمین آریایی ها؛ یا به عبارتی سرزمین افراد با شرف.البته معنی های دیگری در سانسکریت برای آریا در نظر گرفته شده که می شه به "افراد معنوی" اشاره کرد.

در اوستا هم ایران سرزمینی است که مردمی شریف ,نجیب,نژاده و اصیل در آن زندگی میکنند.
